منوی اصلی
دانشگاه فرهنگیان قزوین
انجمن علم فرهنگ(تربیت معلم قزوین)
  • محمد رحمانی چهارشنبه 31 مرداد 1397 23:16 نظرات ()
    پرویز ناتِل خانلری (زادهٔ اسفند ۱۲۹۲ در تهران[۱] - ۱ شهریور ۱۳۶۹ در تهران) از اهالی ناتل نور مازندران،[۲] ادیب، سیاست‌مدار، زبان‌شناس، نویسنده و شاعر معاصر ایرانی است.


    کتاب‌شناسی

    • دختر سروان، پوشکین (ترجمه) ۱۳۱۰
    • روان‌شناسی و تطبیق آن با اصول پرورش ۱۳۱۶
    • چند نامه به شاعر جوان (ترجمه) ۱۳۲۰
    • تحقیق انتقادی در عروض و قافیه و چگونگی تحول اوزان غزل فارسی (تألیف) ۱۳۲۷
    • مخارج‌الحروف، ابن سینا (ترجمه)، ۱۳۳۳
    • تریستان و ایزولد (ترجمه)، ۱۳۳۴
    • وزن شعر فارسی (تألیف)، ۱۳۳۷
    • غزل‌های حافظ، ۱۳۳۷
    • سمک عیار (تصحیح)، در ۵ جلد ۱۳۳۸–۱۳۵۳
    • چند نکته در تصحیح دیوان حافظ ۱۳۳۸
    • شاهکارهای هنر ایران، آرتور اپهام پوپ (ترجمه)، ۱۳۳۸
    • زبان‌شناسی و زبان فارسی (تألیف) ۱۳۴۳
    • زبان‌شناسی و زبان فارسی (مجموعه مقالات)، ۱۳۴۳
    • ماه در مرداب (مجموعه شعر)، ۱۳۴۳
    • شعر و هنر (مجموعه مقالات)، ۱۳۴۵
    • فرهنگ و اجتماع (مجموعه مقالات)، ۱۳۴۵
    • تاریخ زبان فارسی (تألیف)، در ۳ جلد ۱۳۴۸
    • دستور زبان فارسی (تألیف) ۱۳۵۱
    • فرهنگ تاریخی زبان فارسی (تألیف مقدمه) ۱۳۵۷
    • دیوان حافظ (تصحیح) ۱۳۵۹
    • داستان‌های بیدپای (تصحیح) با همکاری محمد روشن ۱۳۶۱
    • شهر سمک (یادداشت‌های مربوط به سمک عیار) ۱۳۶۲
    • هفتاد سخن (مجموعه مقالات) جلد اول ۱۳۶۸
    • هفتاد سخن (مجموعه مقالات) جلد دوم ۱۳۶۹


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 31 مرداد 1397 23:17
    ارسال دیدگاه
  • محمد رحمانی چهارشنبه 31 مرداد 1397 23:10 نظرات ()

    ابوعلی حسین بن عبد الله بن سینا در سال  359  - 370 هجری -  در روستایی در حوالی بخارا چشم بر جهان گشود  . پدرش عبد الله  ‏اهل بلخ بود و مادرش ستاره نام داشت ، زنی از اهالی روستای افشنه .‏

    عبد الله پدر بو علی دوران جوانی اش را در زادگاه گذرانیده و  سپس به بخارا پایتخت حکومت سامانیان عزیمت کرد ‏‏.‏

    هنگامی که عبد الله از شهر پدران خود به بخارا رفت سیصد سال از حکومت تازیان بیگانه گذشته بود و سامانیان بر ‏بخارا حکم می راندند .‏

    هنگامی که ابن سینا پنج سال داشت ، نزد پدر که مردی فاضل بود حساب ، ریاضیات ، رو خوانی قرآن و صرف و نحو ‏زبان عربی می آموخت او از همان ابتدا بسیار باهوش بود و برای کسب دانش شوق و اشتیاق فراوانی داشت پس از ‏چندی نیز به مکتب رفت که سر آمد هم مکتبی های خود بود ‏

    او در ده سالگی قرآن را  حفظ کرده و ادبیات و هندسه  ریاضیات و صرف و نحو عربی را نیز میدانست ، او به طبیعت ‏و گیاهان و حیوانات علاقه خاصی داشت و اوقات فراغت را در دشت و صحرا به جستجو و کسب تجربه می پرداخته و ‏بدین صورت از دوران کودکی به خواص گیاهان دارویی و طبابت علاقه مند شده است ‏

    هنگامی که ابوعلی دوازده سال داشت به همراه خانواده در بخارا ، پایتخت سامانی می زیست و پدرش عبد الله نیز ‏دارای شغل و منصب دیوانی بود .‏

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 31 مرداد 1397 23:12
    ارسال دیدگاه
  • محمد رحمانی چهارشنبه 31 مرداد 1397 21:10 نظرات ()
    نمونه سوالات مصاحبه و گزینش دانشگاه 
    نمونه سوالات مصاحبه

    آخرین ویرایش: جمعه 2 شهریور 1397 04:15
    ارسال دیدگاه
  • محمد رحمانی سه شنبه 30 مرداد 1397 16:21 نظرات ()

    عید سعید قربان



    بر پیکر عالم وجود جان آمد / صد شکر که امتحان به پایان آمد

    از لطف خداوند خلیل الرحمن / یک عید بزرگ به نام قربان آمد . . .

    آخرین ویرایش: سه شنبه 30 مرداد 1397 16:20
    ارسال دیدگاه
  • محمد رحمانی سه شنبه 30 مرداد 1397 15:42 نظرات ()
    نهمین نشست تات شناسی در کتابخانه عمومی شهر شال با حضور مسئولین، اساتید، پژوهشگران، اهالی قلم و رسانه و ... برگزار گردید. استاد املشی، استاد غلامی، استاد عباس رحمانی(تات)، استاد مهران رحمانی، استاد طاهریها و آقای صمدی از سخنرانان این نشست بودند. این نشست توسط گروه تات پژوهی انجمن علم فرهنگ پوشش خبری داد شد.

    آخرین ویرایش: سه شنبه 30 مرداد 1397 15:42
    ارسال دیدگاه
  • محمد رحمانی سه شنبه 30 مرداد 1397 04:40 نظرات ()


    عرفات، نام منطقه وسیعی است با مساحت حدود ۱۸ کیلومتر مربع، در شرق مکه، اندکی متمایل به جنوب، در میان راه طائف و مکه است.

    نام منطقه وسیعی است با مساحت حدود ۱۸ کیلومتر مربع، در شرق مکه، اندکی متمایل به جنوب، در میان راه طائف و مکه، این منطقه به وسیله کوه‌هایی که به شکل نیم دایره در اطرافش قرار دارد، مشخص شده است.حجّاج بیت الله الحرام در روز عرفه؛ یعنی نهم ذی‌حجه، از ظهر تا مغرب شرعی در این منطقه حضور می‌یابند و در اصطلاح فقهی، این حضور «وقوف» نامیده می‌شود.

    آخرین ویرایش: سه شنبه 30 مرداد 1397 04:40
    ارسال دیدگاه
  • محمد رحمانی سه شنبه 30 مرداد 1397 04:37 نظرات ()
    معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش در نشست کارورزی تخصصی دانشگاه:

    کتاب وحی منبع اصلی فراگیری اصول و الگوی معلم و شاگردی و شیوه های راهبری

    رضوان حکیم زاده معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش در نشست تخصصی کارورزی دانشگاه فرهنگیان، رهرو راه بودن و گام برداشتن در مسیر اولیاء و انبیاء الهی را از لوازم دوست داشتن اهل بیت دانست و گفت: منبع اصلی برای فراگیری اصول و الگوی معلم و شاگردی و شیوه های راهبری کتاب وحی است.

    وی با بیان اینکه هر انسانی در وجودش ظرفیت پیامبر شدن را دارد اما چگونگی استفاده از لحظه لحظه زندگی و رهرو چه کسی بودن، فوز عظیم و خسران او را رقم میزند، اظهار کرد: تاثیر راهبر در بحث کارورزی بسیار با اهمیت است، دانشجومعلم در تمامی زمانی که تحت هدایت شما است از شما تاثیر می پذیرد و تجربه کسب خواهد کرد.

    آخرین ویرایش: سه شنبه 30 مرداد 1397 04:37
    ارسال دیدگاه
  • محمد رحمانی دوشنبه 29 مرداد 1397 18:01 نظرات ()

    ماجرای کودتای 28 مرداد چه بود؟

    کودتای ۲۸ مرداد کودتایی است که با طرح و حمایت مالی و اجرائی سازمان مخفی اطلاعات بریتانیا و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) علیه دولت محمد مصدق در مرداد ۱۳۳۲ به انجام رسید.

    آخرین ویرایش: دوشنبه 29 مرداد 1397 18:05
    ارسال دیدگاه
  • محمد رحمانی چهارشنبه 10 مرداد 1397 18:58 نظرات ()

    «شاهنامه آخرش خوشه» از معروف‌ترین ضرب‌المثل‌های فارسی است. اما این سؤال پیش می‌آید که با وجود پایان تلخ و شکست ایرانیان از اعراب در پایان «شاهنامه»، چرا این ضرب‌المثل در بین مردم رواج یافته است؟

    به گزارش خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، ضرب‌المثل‌ها از گذشته تا امروز در زندگی مردم و ارتباط کلامی آن‌ها جایگاه خاص خود را دارند. بیش‌تر ضرب‌المثل‌های رواج‌یافته در بین مردم از یک اتفاق یا روایت تاریخی نشأت می‌گیرند و در زندگی واقعی گذشتگان ریشه دارند؛ اتفاق‌هایی که سینه به سینه نقل شده‌ و با گذشت زمان به ضرب‌المثل تبدیل شده‌اند.

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 10 مرداد 1397 19:01
    ارسال دیدگاه

  • https://tarikhema.org/images/2009/01/00479b10e18a8c54e22567ffa0ca1def.jpg

    دو هزار و پانصد سال است که مسئله ازدواج با محارم در میان ایرانیان باستان جدلها بر انگیخته و در تعبیر اوضاع حقوقی و اجتماعی نیاکان ما ابهاماتی پدید آورده است. گروهی با تکیه به متون تاریخی زناشویی ایرانیان کهن را با نزدیکترین کسانشان واقعیتی انکار ناپذیر می دانند و عده ای با توجه به اخلاق عالی ایرانیان پیشین و احترامی که به قانون و حقوق خانوادگی می گذاشته اند، چنان کاری را زادۀ اتهامات بیگانگان و سؤ تعبیر می دانند و می کوشند پدران خود را از چنان [اتهامی] مبرا کنند. در تحقیق حاضر ما نخست تاریخچه ای از پژوهشهای پیشین به دست می دهیم، آنگاه شواهد کتبی را به دقت بر می رسیم، و سپس با توجه به چند مسئلۀ ناشناخته ثابت خواهیم کرد که:

    1. ازدواج با محارم در ایران باستان روا نبوده است.
    2. به رغم این ناروایی، چند مورد تاریخی از این گونه ازدواجها رخ داده است.
    3. واژۀ خُوَئیت وَدَثَه (پهلوی:خوئیتوک دس) و صورت کتابی آن خوئیتودات که نخست معنی [ازدواج با خویشاوندان] می داده، بر اثر سؤ تعبیر واژه هایی که معادل [دختر] و [خویش] و [خواهر] بوده، به [ازدواج با محارم] تفسیر شده و مایه گمراهی ملا نقطه ایهای یونانی و رومی و ارمنی و مسیحی و اسلامی و حتی زرتشتی گردیده است.

    یک: پژوهشهای پیشین

    نخستین کسی که از میان به موضوع ازدواج با محارم در میان ایرانیان باستان پرداخت بارنَبی بِریسِن بود که در ۱۵۹۰م شرحی مبتنی بر نوشته های یونانیان و رومیان به دست داد (رک. چاپ ۱۷۱۰،اشتراسبورگ، ص ۱۵۸-۱۵۷، ۴۹۱ و بعد (چاپ نخستین به دست نیامد) از آن پس در تاریخهای فلسفه و دین و نیز در تاریخهای عمومی مطالب او با اضافاتی تکرار شد، تا اینکه توماس هاید در ۱۷۰۰م (تاریخ ادیان ایرانی، زیر فصل ازدواج) و ا.ه.آنکتیل دوپرون در ۱۷۷۱ (رک. کتاب زند- اوستا، ج۳، فهرست، زیر واژه خوئیت ودثه) اشاراتی از متون ایرانی و عرب برای موضوع جستند و بدان افزودند.

    در ۱۸۲۰ که ی.گ.رُد نخستین کتاب تحقیقی را درباره سنن و عقاید دینی و اقوام خویشاوند نوشت (کتاب روایات و مکاشفات دینی بلخیان قدیم، مادها، پارسیان و جز آن)، دیگر مسئله ازدواج با محارم جزئی از بحثهای مربوط به عقاید ایرانیان شده بود. البته آدلف راپ و فردریخ اشپیگل کوشیدند که این موضوع را بر اساس دو فرضیه تعبیر کنند: یکی این که این کار فقط در میان نجبا و پادشاهان ایرانی و آن هم به دلیل اهتمام فوق العاده به حفظ پاکی خون و نگهداری میراث در خانواده انجام می گرفته است و دیگر این که اصل و اساس آن غیر آریایی و مربوط به مغان بومی بوده که به آریاییان رسیده است. (دین و سنن ایرانیان، صفحات ۱۱۰ تا ۱۱۳؛ اشپیگل، باستان شناسی ایران، ج۳، ص۶۷۸ و بعد)

    ویلهلم گایگر شواهد زرتشتی موضوع را دوباره بررسید (تمدن ایرانیان شرقی باستان، ص۲۴۵ و بعد) و مخصوصا یاد آور شد که یکی از قدیسان زرتشتی به نام ارداویراز افتخار می کرده است که هفت خواهر خود را به زنی داشته است. (ارداویراز پسری یگانه بوده است با هفت خواهر و از قدیسان زرتشتی به شمار می رفته ولی وجود تاریخی او ثابت شده نیست. درباره او پائین تر سخن خواهیم راند، رک. پانوشت) در همان زمان پیزی به شواهد مربوط به ازدواج با محارم در افسانه های حماسی ایران اشاره کرد (موزئون، ج۲، چاپ ۱۸۸۳، ص۳۶۶ و بعد) و ر.فُن اِشتَکِل بِرگ تذکر داد (چند کلمه درباره حماسه ایرانی ویس و رامین، نقل اینوسترانتسف از وی، تحقیقاتی درباره ساسانیان، ص۱۹۳، یادداشت) که داستان ویس و رامین سرتاسر بر مبنای زناشویی ویس با برادرش ویرو استوار شده است. (ویس و رامین، ص ۴ تا ۴۲، البته خواننده می داند که ویرو نابرادری ویس است. نیز رک، پانوشت)



    آخرین ویرایش: شنبه 6 مرداد 1397 12:26
    ارسال دیدگاه